استارت پرشیا

استارت پرشیا که می‌فرستیم کامل و نوئه و مدل فابریک خود ماشینه. بدون هیچ تغییری جای استارت قبلی بسته می‌شه و لازم نیست چیزی روی موتور دست بخوره. وارداتیه، ولی با استارتی که کارخونه روی پرشیا بسته فرقی نداره. از اصفهان هم با پست، دکاپست و اتوبوس فوری به تمام شهرستان‌های ایران می‌فرستیمش.

ارسال فوری استارت پرشیا به همهٔ شهرستان‌ها

پرشیایی که استارت نمی‌خوره، یا جلوی خونه مونده یا پیش باطری‌ساز منتظر قطعه‌ست. هر روزی که بگذره، یه روز از کار صاحبش عقب می‌افته. برای همین ارسال رو فوری انجام می‌دیم و بسته رو بی‌معطلی از اصفهان راه می‌اندازیم.

پست و دکاپست استارت رو تا دم در میارن. اگه با اتوبوس بفرستیم، بسته رو از پایانهٔ مسافربری شهر خودتون تحویل می‌گیرید.

اگه ماشین پیش باطری‌ساز مونده، می‌تونید آدرس همون کارگاه رو بدید تا استارت مستقیم دست خودش برسه. این‌طوری یه رفت‌وآمد هم کم می‌شه.

استارتی که می‌رسه همون لحظه آمادهٔ نصبه و منتظر هیچ قطعهٔ دیگه‌ای نمی‌مونید. برای ما فرقی نمی‌کنه بسته به نزدیک‌ترین شهر بره یا دورترین شهرستان، همه با همون فوریت راه می‌افتن.

قطعه‌های استارت پرشیا به ترتیب کهنه شدن

عمر قطعه‌های داخل استارت یکسان نیست. اونایی که مدام ساییده می‌شن زودتر تموم می‌شن و بدنه‌ها تقریباً همیشه سالم می‌مونن. توی استارتی که ما می‌فرستیم همه‌شون نوئن، ولی دونستن این ترتیب نشون می‌ده چرا استارت کهنه کم‌کم از پا درمیاد.

زغال استارت پرشیا جلوتر از همه کم میاره. کارش رسوندن برق به آرمیچره و چون همیشه روی قسمت چرخان کشیده می‌شه، کم‌کم کوتاه می‌شه. زغال کوتاه برق کمتری می‌رسونه و چرخش استارت رو کند می‌کنه. جازغالی استارت پرشیا زغال‌ها رو با فنرهاش سر جاشون نگه می‌داره و به آرمیچر فشار می‌ده. فنرهایی که با گرما جون باختن، زغال رو شل نگه می‌دارن.

بوش استارت پرشیا تکیه‌گاه محور آرمیچره و نمی‌ذاره محور لق بزنه. با هر چرخش، لایهٔ نازکی از داخلش ساییده می‌شه. بوشی که جا باز کرده، به آرمیچر اجازه می‌ده کج بچرخه و به بالشتک بساید.

دنده استارت پرشیا هر بار با فلایویل موتور درگیر می‌شه و لبهٔ دندانه‌هاش کم‌کم گرد می‌شه. دندهٔ کهنه دیرتر جا می‌افته و گاهی صدای سایش می‌ده. کلاچ استارت پرشیا کنار همین دنده‌ست و نمی‌ذاره بعد از روشن شدن، موتور آرمیچر رو بچرخونه.

اتوماتیک استارت پرشیا کلید برقی بزرگ روی استارته. سوئیچ که زده بشه، برق اصلی رو به استارت وصل می‌کنه و دنده رو به کمک دوشاخه جلو می‌فرسته. اتوماتیک نسبت به زغال دیرتر کهنه می‌شه و وقتی کهنه شد، با تق خشک و نچرخیدن موتور خودش رو نشون می‌ده. دوشاخه استارت پرشیا اهرمیه که حرکت اتوماتیک رو به دنده می‌رسونه.

آرمیچر استارت پرشیا قسمت چرخان وسط استارته که با رسیدن برق می‌چرخه و موتور رو می‌گردونه. آرمیچری که بارها داغ و سرد شده، دیگه زور روزهای اولش رو نداره. بالشتک استارت پرشیا بدنهٔ دور آرمیچره که سیم‌پیچ یا آهنرباها داخلشه و کنار آرمیچر نیروی چرخش رو می‌سازه. گیربکس استارت پرشیا هم یکی از قطعه‌های داخل همین استارته.

کله استارت پرشیا درب جلوییه که دنده داخلش نشسته و استارت با همین درب به موتور بسته می‌شه. ته استارت پرشیا درب عقب، سمت زغال‌هاست. این دو درب کمتر از بقیه آسیب می‌بینن.

تمام مشخصات فنی استارت توی جدول پایین اومده و می‌تونید با استارت خودتون مقایسه کنید.

روغن و آب، دو چیزی که استارت پرشیا رو زود پیر می‌کنه

جای استارت پایین موتوره و هر چیزی که از بالا بچکه، دیر یا زود بهش می‌رسه.

روغنی که از موتور نشت کنه، روی بدنهٔ استارت می‌شینه و کم‌کم راهش رو به داخل باز می‌کنه. اونجا با گرد زغال قاطی می‌شه و لایهٔ چسبناکی می‌سازه که جلوی رسیدن درست برق به آرمیچر رو می‌گیره. اگه موتور پرشیا روغن پس می‌ده، بهتره پیش از بستن استارت نو نشتی گرفته بشه تا استارت تازه از روز اول توی روغن کار نکنه.

آب هم همین‌قدر دردسر داره. شستن موتور با فشار آب، آب رو به داخل استارت و اتوماتیک می‌رسونه. نتیجه‌اش زنگ‌زدگی و اتصالیه که چند روز بعد خودش رو نشون می‌ده. اگه موتور رو می‌شورید، سر شلنگ رو از استارت دور نگه دارید.

توی روزهای بارونی هم گل و آبی که از زیر ماشین بالا می‌پره، به استارت می‌رسه. استارتی که سال‌ها زیر این گل و آب کار کرده، از بیرون شاید سالم به نظر بیاد، ولی داخلش زنگ و خاک نشسته.

وقتی استارت پرشیا نای چرخیدن نداره

یکی از نشونه‌های رایج خرابی، چرخش کند و بی‌جونه. سوئیچ رو می‌زنید و موتور با زحمت و کش‌دار می‌چرخه. اگه باتری سالمه، این کندی معمولاً از زغال‌های کوتاه‌شده یا بوشیه که لق شده و آرمیچر رو به بالشتک می‌سابونه.

این حالت وقتی موتور داغه بیشتر به چشم میاد. گرما کار سیم‌پیچ‌ها رو سخت‌تر می‌کنه و قطعه‌های کهنه زودتر کم میارن. پرشیایی که صبح راحت روشن می‌شه ولی بعد از یه مسیر طولانی به‌زور استارت می‌خوره، معمولاً همین ماجرا رو داره.

گاهی هم استارت یه روز جواب می‌ده و یه روز نه. این بازی معمولاً از اتوماتیکیه که جای وصل شدن برق داخلش سوخته. هر چه این حالت بیشتر تکرار بشه، احتمال اینکه ماشین یه جای بد بخوابه بیشتر می‌شه.

استارتی که این نشونه‌ها رو داره، معمولاً فقط یه ایراد نداره. کندی چرخش از زغال و بوش میاد و بازی‌های اتوماتیک از داخل خودش، و همهٔ این‌ها با هم پیر شدن.

استارت پرشیا نو، از بدنه تا ریزترین قطعه

این استارت پرشیا نوئه و بدنه تا ریزترین قطعه‌اش با هم ساخته شدن. هیچ قطعه‌ای ازش پیش از این روی ماشین دیگه‌ای نچرخیده و کسی هم بازش نکرده.

قطعه‌هایی که با هم ساخته می‌شن، با هم هم جا می‌افتن. محور آرمیچر توی بوش تازه صاف می‌چرخه و زغال‌های نو کامل روی آرمیچر می‌شینن. دنده‌ای هم که تا حالا با هیچ فلایویلی درگیر نشده، نرم و بی‌صدا جلو می‌ره.

نتیجه‌اش رو از همون بار اول حس می‌کنید. موتور تند و یکدست می‌چرخه و اون صدای خسته‌ای که استارت کهنه موقع روشن کردن داشت، دیگه شنیده نمی‌شه.

نصب استارت پرشیا بدون هیچ تغییری

استارت ماشین پرشیا که ما می‌فرستیم مدل فابریکه و پیچ‌ها توی همون سوراخ‌های قبلی می‌رن. سیم‌ها هم سر همون جای قبلی روی اتوماتیک برمی‌گردن و لازم نیست سیمی بلند یا کوتاه بشه.

هر چی که پیش‌تر روی ماشین بسته بودن، این یکی بدون تغییر جاش می‌شینه، چون جای بستن استارت روی موتور پرشیا از روز اول عوض نشده. کار برای باطری‌ساز فقط باز کردن قبلی و بستن این یکیه.

کسی که دنبال استارت پژو پرشیا می‌گرده، با همین استارت کارش راه می‌افته.